v بهره مندی از موقعیت مکانی و جغرافیایی ممتاز به عنوان گلوگاه شمال – جنوب کشور.
v وجود زیرساخت های مناسب و توان جذب سر ریزهای اقتصادی استانهای همجوار.
v همجواری با عمده ترین کانون های جمعیتی و قطب های صنعتی کشور و وجود بازارهای مصرف برای فرآورده های کشاورزی و صنعتی.
v برخورداری از زمینه های مناسب فرهنگی و جاذبه های گردشگری تاریخی، طبیعی و اکوتوریسم.
v بهره مندی از شبکه های ارتباطی و شرکت های حمل و نقل بین المللی در محور ترانزیتی.
v وجود مراکز دانشگاهی متعدد.
v وجود ذخایر عظیم و منابع قابل توجه معدنی از جمله سنگ های تزئینی ، گچ، آهک، فلدسپات و (تولید بیش از 3 درصد سنگ جهان و 28 درصد سنگ ایران و وجود بیش از 50 معدن فعال و 20 واحد تولیدی صادراتی سنگ).
v تولید حبوبات و احراز قطب تولید حبوبات در کشور ( رتبه نخست تولید حبوبات خصوصاً نخود در کشور).
v تولید و پرورش ماهیان سردآبی و احراز مقام نخست تولید ماهیان سردآبی در بین استانهای غیرساحلی کشور.
v برخورداری از تنوع اقلیمی و پتانسیلهای مطلوب آب و خاک در کشت محصولات گلخانه ای و باغات میوه از جمله انار انجیر و زردآلو (رتبه نخست تولید انجیر سیاه در کشور).
v برخورداری از منابع غنی آبهای سطحی ناشی از وجود رودخانه های بزرگ دز و کرخه و منابع فراوان آب زیرزمینی (12 میلیارد مترمکعب آب سطحی و زیرزمینی معادل 11 درصد آب های کشور).
v برخورداری نسبی از زمینه های لازم برای توسعه صنعتی (برخورداری از 7 شهرک صنعتی، یک منطقه ویژه اقتصادی و 4 تشکل مهم تولیدی و صادراتی).
v برخورداری از اراضی حاصلخیز و عرصه های وسیع جنگلی و مرتعی.
v وجود زمینه های قانونی برای توسعه ورزش، نگرش مثبت جامعه به فعالیتهای ورزشی ، گرایش بخشهای خصوصی و تشکلهای غیردولتی (NGO ).
